- Wanneer zie ik je weer? - Over een paar weken.
Niets ondeugends uithalen, hoor.
Tot ziens.
Kun je me 'n lift geven?
- Zie je die sticker niet? - Jawel.
Maar 'n goeie vent let niet op stickers die hij verplicht moet opplakken.
Als je maar hurkt op de treeplank tot voorbij de bocht.
- Moet je ver? - Een paar kilometer.
Ik had gelopen als m'n voeten niet zo vermoeid waren.
- Zoek je werk? - Nee, m'n pa heeft 'n 16 hectare land.
Hij pacht het, maar al heel lang.
- Heb je gewerkt? - Ja.
Je hebt vast gewerkt met 'n houweel of moker, want je handen glimmen.
Wat ben je van beroep?
- Draai er niet zo omheen. - Wat bedoel je?
Je wilt gewoon weten waar ik geweest ben.
- Ik steek m'n neus niet in andermans zaken. - Je neus wroet al de hele tijd in mijn zaken.
Ik heb geen geheimen. Ik heb vierjaar gevangen gezeten.
- Tevreden? - Rustig aan.
- Anders nog iets? - Welnee.
Ik probeer gewoon maar m'n eigen leventje te leiden.
Zie je die weg? Daar moet ik eruit.
Je wilt dolgraag weten wat ik gedaan heb, hè? Ik zal het je vertellen.
Doodslag.
Hij is mijn redder...
Hallo, vriend.
Ben jij Tom niet, de zoon van de oude Tom Joad?
Ja, ik ben op weg naar huis.
Asjemenou. Ik heb je gedoopt.
Bent u de predikant niet?
Vroeger. Nu niet meer. Ik ben m'n roeping kwijt.
Vroeger was m'n roeping enorm sterk.
Ik stopte de sloot altijd zo vol berouwvolle zondaars, dat de helft bijna verdronk.
Maar nu niet meer.
Ik kan het niet meer.
Ik heb niets meer om over te preken. Ik ben nergens meer zeker van.
Ik herinner me dat u 'n preek schreeuwde terwijl u op uw handen liep.
Weet ik nog. Dat werkte altijd goed.
Maar dat was niets.
Ik heb eens een preek gegeven vanaf de nok van een schuur.
Zo.
Was je daarbij?
Nee?
Het is nu voorbij.
U had moeten trouwen.
Op mijn bijeenkomsten schreeuwden de meisjes zo hard dat ze flauwvielen.
Ik verzorgde ze. Dat liep altijd op vrijen uit.
Ik voelde me slecht. Dan bad ik, maar het hielp niet.
De volgende keer deed ik het weer. Ik bleek het niet waard om gered te worden.
Pa zegt altijd dat het preken niets voorjou is.
Ik greep ook elke kans bij de vrouwen. Wil je 'n slok?
Maarjij was geen predikant. Voorjou was 'n meisje een meisje.
Voor mij zijn het heilige vaten.
Ik wilde hun ziel redden.
Ik vroeg mezelf af: Wat is die Heilige Geest? Misschien is dat liefde.
Ik hou zo veel van iedereen dat ik op barsten sta.
Misschien is er geen zonde en deugd.
Alleen de dingen die mensen doen.
Soms doen ze goede dingen, en soms niet zo goede.
Meer kan een mens er niet over zeggen.
Ik zeg wel een dankgebed als ik bij iemand eet,
maar ik voel er niets bij.
- Goeie drank. - Het is dure, uit 'n fabriek.
- Heb je rondgereisd? - Heb je 't niet gelezen in de krant?
- Wat? - Ik heb vierjaar gevangen gezeten.
Sorry dat ik 't heb gevraagd.
Welnee. Ik zou het zo weer doen.
Ik heb een vent vermoord op een dansfeest.
We waren dronken. Hij stak me met 'n mes, en ik sloeg hem met een schop.
- Ik mepte z'n hoofd tot moes. - Je schaamt je dus niet?
Hij had me gestoken. Daarom kreeg ik maar zeven jaar.
Ik kwam na vierjaar vrij op parool.
- Heb je je familie niet meer gezien? - Ik ga nu naar ze toe.
Ik begin nerveus te worden.
- Waar gajij heen? - Maakt niet uit.
Sinds ik m'n roeping kwijt ben, maakt 't niet meer uit waar ik heen ga.
Ik ga wel metjou mee.
Misschien heeft ma varkensvlees.
Dat heb ik de afgelopen vierjaar alleen met de kerst gehad.
Het zal goed zijn om je pa te zien. De laatste keer dat ik hem zag, was bij een doop.
De Heilige Geest was soms enorm sterk in hem.
Dan sprong hij over struiken, en jankte als een wolf bij volle maan.
Uiteindelijk kiest hij een struik zo groot als een piano,
hij geeft een schreeuw en rent op de struik af.
Hij sprong eroverheen, maar brak z'n been wel in tweeën.
Een rondreizende tandarts zette z'n been. Ik bad.
Daarna was de Heilige Geest verdwenen uit je pa.
- Luister. De wind klinkt onheilspellend. - Klopt.
Zoals altijd in deze tijd van hetjaar.
Er is niemand.
- Er is iets gebeurd. - Heb je een lucifer?
Ze zijn vertrokken of dood.
- Hebben ze je niet geschreven? - Nee, schrijven deden ze niet.
Van ma. Ze had ze al jaren.
Deze was van mij. Ik had 'm aan opa gegeven toen ik wegging.
- Denk je dat ze dood zijn? - Ik heb er niet van gehoord.
Tommy?
- Muley. Waar is m'n familie? - Ze zijn weg.
Dat zie ik, maar waarheen?
Dit is Muley Graves. Ken je de predikant nog?
- Ik ben geen predikant meer. - Herken je 'm?
- Goed u weer te zien. - Waar is m'n familie?
Ze zijn allemaal naar je oom John gegaan, twee weken geleden.
Maar John heeft ook te horen gekregen dat hij weg moet.
Hoezo? Waarom moeten ze weg? We hebben hier vijftig jaar gewoond.
Iedereen moet weg. Ze gaan allemaal naar Californië.
Jouw familie, mijn familie, ieders familie.
Iedereen behalve ik. Ik ga niet.
- Wie zit erachter? - Luister.
Het komt door de stofstormen. Daar is het tenminste mee begonnen.
Ze woeden jaar najaar. Ze blazen het land en de gewassen weg.
Ze blazen ons nu ook weg.
Ben je gek?
Wie weet. Wil je weten hoe 't is gebeurd?
Dat vraag ik je toch?
De manier waarop het gebeurt, waarop het mij is overkomen...
Er kwam een man...
Na de stofstormen werkt het pachtsysteem niet meer.
Pachters zijn te duur.
Met 'n tractor kun je veel meer land bewerken.
Je betaalt slechts een man een loon.
Maar we kunnen niet toe met minder dan ons huidige inkomen.
De kinderen hebben niet genoeg te eten.
We zouden ons schamen voor hun lompen, als niet iedereen er zo uitzag.
Ik heb m'n orders. Ik moestjullie vertellen dat je weg moet.
- Van m'n eigen land af? - Het is niet mijn schuld.
Het land is van de Shawnee Land and Cattle Company.
- Wie is dat? - Niemand. Het is 'n bedrijf.
De directeur van 't bedrijf weet wel waar 'n geweer voor dient.
Het is zijn schuld niet. Hij werkt voor de bank.
- Waar is de bank dan? - Tulsa. Maar wat moet je met hem?
Hij is gewoon een manager die wanhopig orders opvolgt.
- Wie schieten we dan neer? - Ik weet 't niet.
Ik weet gewoon niet wiens schuld het is.
Ik kan je een ding vertellen: Niemand jaagt me van m'n land.
M'n opa kwam zeventig jaar geleden naar dit land.
M'n pa en wij zijn hier geboren. Sommigen zijn hier vermoord.
Sommigen zijn hier gestorven. Daarom is het van ons.
We zijn op 't land geboren, hebben erop gewerkt,
en zijn erop gestorven.
We laten ons niet door een stukje papier...
En toen?
Ze hebben me verjaagd, met de rups.
- Wat? - Rupsbandtractors.
Voor elke tractor werden er 10 tot 15 families uitgezet.
Honderd man op straat gezet, zonder dak boven hun hoofd.
De Rances, de Peterses, de Perry's, de Joadses...
De een na de ander werd uitgezet.
De helft van alle mensen die wij kennen, stond op straat.
Een maand geleden was ik aan de beurt.
Ga weg.
Ik waarschuw je. Achteruit.
Als je dichterbij komt, schiet ik je van die tractor af.
Je bent gewaarschuwd.
- De zoon van Joe Davis. - Ik wil geen geweer op me gericht hebben.
Waarom doe je dit dan tegen je eigen mensen?
Drie dollar per dag, dat is m'n reden.
Ik heb twee kinderen, m'n vrouw, haar moeder. Die moeten allemaal eten.
Ik zorg voor mijn gezin. Anderen zorgen maar voor zichzelf.
- Je begrijpt het niet. Dit is mijn land. - Niet meer. Het is nu van 't bedrijf.
Als je maar wel weet, dat als je m'n huis raakt met die tractor,
ik je neerknal.
Je knalt niemand neer. Ze zouden je ophangen.
Binnen twee dagen zouden ze 'n ander sturen.
Uit de weg.
Wat moest ik? Hij had gelijk. Ik kon er helemaal niets aan doen.
Ongelooflijk dat je zomaar van je land gegooid kan worden.
M'n familie ging naar 't westen.
Er was niets te eten, maar ik kon niet weg. Iets hield me hier.
Nu zwerf ik rond en slaap waar het maar kan.
Ik maakte mezelf wijs dat ik alles in de gaten hield,
zodat alles in orde was voor als iedereen terugkwam.
Maar ik wist dat 't niet waar was.
Er is niets om in de gaten te houden, en niemand komt terug.
Ze zijn weg.
Ik ben net een oud spook op een kerkhof.
Meer ben ik niet.
Denk je dat ik getikt ben?
Nee. Je bent eenzaam, maar je bent niet getikt.
Het maakt toch niet uit. Als ik getikt ben, ben ik getikt.
Ik begrijp niet dat m'n familie het heeft genomen. Ma, bijvoorbeeld.
Ze heeft eens een venter bijna doodgeslagen met 'n kip.
Ze wilde de bijl in haar andere hand gebruiken, maar raakte in de war.
Toen ze klaar was had ze alleen nog twee poten in haar hand.
Gewoon een oud spook op een kerkhof.
Meer niet.
De wind gaat liggen.
Wat wil je nu gaan doen?
Moeilijk te zeggen.
Hier overnachten en morgen naar oom John gaan.
Daarna weet ik het niet.
Luister.
Daar heb je ze. Die lichten. Kom, we moeten ons schuilhouden.
Waarom? We doen toch niets?
Dit is jouw land niet meer, en de toezichthouder heeft 'n geweer.
- Kom. - Kom, Tom. Je bent op parool.
Muley.
Je hoeft je slechts schuil te houden en te kijken.
- Komen ze hier niet heen? - Dat denk ik niet.
Ik heb er eens eentje van achteren geraakt met 'n hekpaal.
Sindsdien laten ze me met rust.
Hij is hier niet.
Dat ik me schuil moet houden bij mezelf thuis.
Heer, laat Uw zegen komen over ons en deze spijs. Amen.
Ik zag wel dat je al was begonnen.
Een heel klein beetje maar.
- Wat een viezerik. - Ik heb 'm wel gezien.
Waarom had jij je ogen niet gesloten?
Wat staat er ook weer, oom John?
"Veel werk in Californië. 800 plukkers gezocht."
Als ik in Californië ben, pluk ik een sinaasappel wanneer ik maar wil.
Of druiven. Daar lust ik wel pap van.
Ik pluk een grote tros druiven van een struik,
en knijp ze fijn boven m'n gezicht, zodat het sap over m'n kin stroomt.
Prijs God voor de overwinning.
Misschien pluk ik wel een wastobbe vol druiven.
Dan ga ik erin zitten ronddraaien totdat ze allemaal verdwenen zijn.
Dat zou geweldig zijn.
Dat zou echt heerlijk zijn.
God zij dank.
- Je bent toch niet ontsnapt? - Ik ben op parool. Ik heb m'n papieren.
Ik was bang dat we weggingen, en dat we je nooit meer zouden zien.
Ik had jullie wel gevonden.
Muley heeft me alles verteld. Gaan we echt naar Californië?
We moeten wel. Maar alles komt goed.
Op de strooibiljetten staat dat er veel werk is, en goed betaald.
Eerst wil ik iets weten. Hebben ze je pijn gedaan?
- Hebben ze je bitter gemaakt? - Wat?
- Soms doen ze dat. - Eerst was ik bitter, maar nu niet meer.
Soms doen ze iets met je. Ze maken je bitter, en dan word je vals.
Als ze je weer pijn doen, word je nog valser,
tot je geen jongen of man meer bent, maar een stuk razende bitterheid.
- Hebben ze dat metjou gedaan? - Nee, maak je maar geen zorgen.
Ik wil geen valse zoon.
Tommy is terug.
Ben je ontsnapt?
Tommy is uit de gevangenis.
Ik wist wel dat ze 'm niet konden houden. Een Joad hou je niet gevangen.
Ik wist het wel.
Uit de weg. Ik zei toch dat Tom uit de gevangenis zou breken?
Zoals een stier uit een veekraal. Een Joad hou je niet gevangen.
- Ik ben vrij op parool. - Zo was ik ook.
- Hoe gaat het, oom John? - Dag, Tommy. Prima.
- En jij, Noah? - Prima. Ben je uitgebroken?
Nee, op parool.
De bajesklant is terug.
- Dag, Al. - Hallo, Tom.
- Ben je ontsnapt? - Ik heb parool gekregen.
Rosasharn.
Uitgebroken.
Dat is Connie Rivers. Ze zijn getrouwd.
Ze verwacht een baby over drie of vier maanden.
Ze was nog maar een kind toen ik wegging.
- Dag, Rosasharn. - Hoe gaat het?
Dit is Connie, m'n echtgenoot.
- Ben je... - Parool.
Dit is ongelooflijk. Ik zie dat ik oom word.
Je ziet helemaal niets.
Zie haar eens blozen.
Joad. John Joad.
- Ben je het niet vergeten? - Nee.
- We komen hier morgen langs. - Weet ik. We gaan weg voor zonsopgang.
- Hoe kom je aan al dit geld? - Dingen verkocht, katoen gehakt. Zelfs opa.
Dat bracht 200 dollar op. We hebben 75 dollar voor deze truck betaald.
We hebben nog bijna 150 dollar. Dat moet genoeg zijn voor de reis.
Ruim. We zijn tenslotte maar met z'n twaalven.
Het is een oude bak, maar hij rijdt tenminste.
We moeten iedereen wakker maken als we vroeg weg willen.
John, hoe staat 't met je jongens?
GROETEN UIT NEW YORK CITY
HALLO SCHAT, WILLY MAE
JOAD KRIJGT ZEVEN JAAR
SOUVENIR VAN DE LOUISIANA AANKOOPEXPOSITIE, ST LOUIS 1904
- Ma. - Ik ben klaar.
Rosasharn, maak de kinderen wakker. We gaan.
Ruthie. Winfield. Wakker worden.
- Waar is opa? Al, ga hem halen. - Ik wil voorin. Geef me een handje.
Wacht.
- Kinderen bovenop. - We gaan naar Californië.
Al rijdt, ma. Ga bij hem en oma zitten. Later ruilen we.
Connie, help Rosasharn erbovenop bij de kinderen.
Waar is opa?
Waar hij altijd is, waarschijnlijk.
Opa.
Hou een plek voor 'm vrij. John en Noah, zoek 'n plekje.
De truck moet in balans blijven.
- Denk je dat dit houdt? - Het zou een bijbels wonder zijn.
Laat me los, verdorie.
Toe. Er is iets met hem.
- Blijf toch stilstaan. - Er is iets met hem.
Laat me met rust, meer wil ik niet.
Wat is er mis, opa?
Er is helemaal niets. Ik ga gewoon niet, dat is alles.
Wat bedoel je? We moeten wel. We zijn ons huis kwijt.
Ik heb 't niet overjullie, maar over mezelf.
Ik heb er de hele nacht over nagedacht, en ik blijf.
Het is onmogelijk. De tractors komen eraan.
- We moeten allemaal weg. - Iedereen behalve ik. Ik blijf.
- En oma dan? - Neem haar maar mee.
Wie moet er voor je koken? Waar kun je wonen?
Muley leeft toch ook nog? En ik ben meer mans dan hij.
Luister nou eens naar me.
Ik luister naar niemand.
Ik heb gezegd wat ik ga doen, en de rest kan me geen zier schelen,
of je uit je bed rolt van de sinaasappels en druiven of niet.
Ik ga niet naar Californië.
Dit is mijn land. Hier hoor ik thuis.
Jazeker.
Dit is mijn grond.
Het is niet veel soeps, maar het is van mij.
We moeten 'm vastbinden en in de truck gooien. Hij kan niet blijven.
Als we 'm vastbinden, doen we 'm pijn, of hij doet zichzelf wat.
- Kunnen we 'm dronken voeren? - Er is toch geen whisky?
Wacht. Ik heb nog 'n halve fles pijnstillende drank.
Hier. De kinderen vielen er altijd van in slaap.
- Smaakt niet slecht. - Er is nog koffie over.
- Doe het daar maar in. - Geef 'm maar flink wat.
Hij is ongelooflijk koppig.
Als Muley het redt, kan ik het ook.
Ik ruik spareribs.
Iemand heeft spareribs gegeten. Waarom heb ik niet gehad?
Ik heb er 'n paar bewaard. Ze staan op het vuur.
Hier is eerst een kop koffie.
Geef me maar spareribs. Ik wil een grote portie.
- Ik heb honger. - Natuurlijk heb je honger.
Ik ben echt gek op spareribs.
- Klim er maar op, Noah. - Z'n voeten eerst.
Rustig aan.
Leg iets over 'm heen, anders krijgt hij een zonnesteek.
Alles gereed? Vooruit dan maar, Al.
Instappen, ma.
- Tot ziens en veel geluk. - Even wachten, Al.
- Kom je niet met ons mee? - Ik wil wel.
Er gebeurt daar iets in het westen. Ik wil erachter komen wat het is.
Als jullie de ruimte hebben...
Meer dan genoeg. Kom maar op.
- Vooruit, Al. - Californië, we komen eraan.
Wil je niet een laatste blik werpen op ons huis, ma?
We gaan toch naar Californië? Ga dan maar gewoon.
Wat klink je vreemd. Zo ben je anders nooit.
M'n huis is ook nog nooit platgewalst.
M'n gezin heeft nooit op straat moeten leven. Ik ben nog nooit alles kwijtgeraakt.
WARME VIS MET MAISBROOD
LEKKE BANDEN GEREPAREERD
LEKKE BANDEN GEPLAKT
- Het komt wel goed, opa. - Ik ga niet.
Het is al goed. Je bent gewoon moe.
Inderdaad.
Gewoon moe.
"Dit is William James Joad. Overleden aan een beroerte, een heel oude man."
"Z'n familie heeft hem begraven omdat ze geen geld hebben voor begrafenissen."
"Niemand heeft hem vermoord. Hij kreeg een beroerte en stierf."
Volgens mij is het goed om dit achter te laten bij hem,
zodat iemand die hem later opgraaft niet denkt dat hij vermoord is.
Vaak is de regering meer geïnteresseerd in een dode dan in een levende man.
Het is minder eenzaam, zo met z'n naam bij hem.
Niet zomaar een oude man, eenzaam in de grond.
- Wil je een paar woorden zeggen, Casy? - Ik preek niet meer.
Bij ons in de familie wordt niemand begraven zonder een paar woorden.
Goed, maar ik hou het kort.
De oude man heeft z'n leven geleefd en is nu gestorven.
Ik weet niet of hij goed was of slecht.
Dat maakt niet veel uit.
Ik heb 's iemand een gedicht horen opzeggen. Hij zei: "Alles wat leeft is heilig."
Ik zou niet bidden voor een oude man die dood is. Hij heeft het niet meer nodig.
Ik zou bidden voor de mensen die leven en niet weten welke weg ze moeten kiezen.
Grootvader heeft zulke problemen niet meer.
Zijn weg ligt vast, dus sluit z'n graf zodat hij op pad kan.
WATER - 15 CENT PER 4 LITER
KAMP - 50 CENT
Connie kan mooi zingen, hè?
- Dat is m'n schoonzoon. - Hij zingt mooi. Uit welke staat komen jullie?
Oklahoma. We hadden een boerderij, in deelpacht.
Wij komen uit Arkansas.
Ik had een winkel met fournituren en zo.
Zonder boerderijen moest ik m'n winkel opdoeken.
Ik had een prachtig mooi winkeltje. Ik vond het vreselijk om alles op te geven.
Je weet het nooit.
Als we in Californië aan de slag gaan,
en een stuk land vinden bij water, valt het misschien wel mee.
De lonen zijn er goed, zeggen ze.
- Werk voor iedereen. - Kan niet slechter zijn dan thuis.
Jullie moeten veel geld hebben.
Geen geld. Maar we kunnen allemaal werken, en we zijn goeie lui.
Met een goed loon moeten we het kunnen redden.
Een goed loon voor het plukken van fruit?
- We doen al het werk dat er is. - Waarom vind je dat grappig?
Omdat ik er geweest ben.
Ik heb 't gezien. Ik ga terug omdat ik liever in één keer van de honger sterf.
Waar heb je 't over? Op het strooibiljet staat dat ze goed betalen.
- In de krant staat dat er werk is. - Ga maar. Niemand houd je tegen.
- En dit dan? - Ik zeg al niets meer. Ga maar.
Wacht even. Nu je bent begonnen, moet je je verhaal afmaken.
Ze vragen om 800 plukkers, maarjij lacht erom. Wie liegt er?
- Wie heeft zo'n strooibiljet? - Ik heb er een.
- Wij allemaal.
- En wat dan nog? - Kijk aan, hetzelfde gele strooibiljet.
800 plukkers gezocht.
Hij zoekt dus 800 man. Hij drukt 5000 strooibiljetten.
20.000 man ziet de biljetten.
Zo'n 3000 mensen trekken naar het westen vanwege de advertentie.
Zo'n 3000 mensen, gek van de zorgen, die op 800 baantjes afkomen. Heeft dat zin?
Ben je soms een onruststoker? Probeer je de lonen laag te houden?
Ik zweer van niet.
Probeer hier dan geen onrust te stoken.
Ik wil vertellen waar ik pas na een jaar achtergekomen ben.
Het kostte me de dood van m'n kinderen en m'n vrouw. Ik wilde het ook niet horen.
M'n kleine jongens lagen in de tent met opgezette buiken.
Ze waren vel over been en trilden en jammerden als jonge honden.
Ik rende rond op zoek naar werk. Niet voor geld. Niet voor een loon.
Alleen voor een kop meel en een lepel spek.
Toen kwam de lijkschouwer.
"Die kinderen zijn gestorven aan hartverlamming," zei hij. Hij schreef 't op.
Hartverlamming? Hun buikjes stonden bol als varkensblazen.
Het wordt laat. Ik ga slapen.
Welterusten.
Als het nou waar is, wat die vent zegt?
Het is inderdaad de waarheid. Zoals hij die ziet.
Hij heeft het niet verzonnen.
- Is het ook de waarheid voor ons? - Ik weet het niet.
Ik moet eruit. Ik hou het niet meer.
- Gaan jullie iets kopen? - We willen benzine.
- Heb je geld? - Dacht je dat we kwamen bedelen?
- Ik vraag het alleen maar. - We zijn geen klaplopers.
Ik vroeg het alleen maar.
- Wat voor taart heb je? - Banaan, ananas, chocolade en appel.
Geef maar 'n stuk banaan en 'n kop koffie.
- Doe maar twee. - Prima.
Heb je nog een goeie bak, Bill?
Deze gaat wel. Een jongetje komt te laat voor school en de leraar zegt...
Wacht even.
Zou ik een brood van u mogen kopen?
Dit is geen kruidenierszaak. We maken sandwiches.
Dat weet ik, maar het is voor een oude vrouw.
Ze heeft geen tanden. Brood met water krijgt ze wel weg. Ze heeft honger.
Waarom koop je geen sandwich?
Dat zou ik graag doen, maar we hebben slechts tien cent.
We hebben alles nodig voor de reis.
Daar koop je geen brood voor. Die van ons hebben 15 cent gekost.
- Geef 't hem toch. - Straks zitten we zonder.
Nou, dan zitten we toch zonder.
Dit is een brood van 15 cent.
Kunt u er een stuk van tien cent afsnijden?
- Geef hem dat brood toch. - Nee, we willen een stuk van tien cent.
Toe, het is brood van gisteren.
Toe maar. Van Bert mag je het hebben.
Het klinkt vreemd van dat geld,
maar we moeten nog 1600 kilometer en we weten niet of we het wel halen.
Zijn dat snoepjes van een cent?
- Welke? - Die gestreepte.
O, die. Nee.
- Die zijn twee voor een cent. - Doet u er maar twee.
Pak maar aan.
Dank u wel.
- Die zijn niet twee voor een cent. - Wat zou dat?
- Ze zijn vijf cent per stuk. - We moeten weer snel verder.
- Tot ziens. - Wacht. Je wisselgeld.
Wat zou dat?
Bert.
Kijk.
Vrachtwagenchauffeurs.
U VERLAAT NIEUW MEXICO TOT DE VOLGENDE KEER
WELKOM IN ARIZONA
CONTROLESTATION
- Waar ga je heen? - Californië.
- Hoe lang blijf je in Arizona? - We zijn op doorreis.
- Heb je planten? - Nee.
- Goed dan. Maar maak wel haast. - Dat is de bedoeling.
Daar ligt het, het land van melk en honing.
Californië.
Als dat alles is...
Misschien is het aan de andere kant beter. Op de ansichtkaarten was 't heel mooi.
Kijk, oma. Daar ligt Californië.
- Kom op. Het ziet er best goed uit, hè? - Ik weet het niet.
Hou je vast.
NEEDLES VERWELKOMT U IN CALIFORNIE
- Is het niet koud? - Niet als je door bent.
Kom, we gaan het ook proberen.
Ze zeggen dat het goed voor je is.
- Kom op, voor de rivier wegstroomt. - We komen al.
- Jullie hebben lef. - Hoezo?
- De woestijn door in deze barrel. - Ken je de woestijn?
Ja, maar ik ben er nooit in zo'n wrak door gereden.
Bij pech helpt iemand ons misschien wel.
Jullie liever dan ik. Ik heb er het lef niet voor.
Er is geen lef voor nodig als je geen keuze hebt. Hopelijk houdt ie het.
Opa.
Ik wil opa.
Maak je maar geen zorgen.
Rustig.
Maak je maar geen zorgen, oma.
Is iedereen er klaar voor? We gaan.
Vriendelijk bedankt.
- Dat is nog eens taai volk. - Dat zijn ze allemaal uit Oklahoma.
Ik zou de woestijn niet in willen met die barrel.
Wij hebben verstand. Zij hebben geen verstand en geen gevoel.
Het zijn geen mensen, want dan zouden ze niet zo leven.
Een mens kan al die ellende niet verdragen.
Ze weten vast niet beter.
Wat een oord. Je zou er maar te voet doorheen moeten.
Het is vaker gedaan. Dan kunnen wij het dus ook.
Er moeten er veel doodgegaan zijn.
We zijn er ook nog niet uit.
- Dit is de woestijn. - Ik wou dat het dag was.
Tom zei dat je overdag levend zou verbranden.
Ik heb 's een foto gezien met overal beenderen.
- Van mensen? - Ja, maar de meeste waren van koeien.
Ik zou die mensenbeenderen weleens willen zien.
Opa. Ik wil opa.
Ja, hoor. Alles komt goed.
We moeten de woestijn door. De familie moet naar de andere kant.
Zo, ja.
We doen niets anders dan rijden. Ik ben moe.
Vrouwen zijn altijd moe.
- Je hebt toch geen spijt, schat? - Nee, maar...
Je hebt die advertentie toch gezien in de Spicy Western Story?
Stuur gratis de coupon op, dan word je radio-expert.
Mooi schoon werk.
Dat kunnen we nog steeds doen.
Ik had het eerder moeten doen, en niet op deze reis moeten gaan.
- Wat is dit? - Landbouwinspectie.
We inspecteren alles. Heb je groenten of zaden?
- Dat moeten we checken. Alles uitladen. - Goeie hemel.
Iedereen moet de truck uit voor de inspectie.
We hebben een zieke oude vrouw die naar een arts moet. We hebben geen tijd.
We moeten alles checken.
Ik zweer dat we niets hebben.
Oma is erg ziek.
Kijk maar.
Ik zie het.
- Hebben jullie echt geen fruit of groenten? - Echt.
Goed. Er is een arts in Barstow, 13 km verderop.
- Maar je moet direct weer door. Begrepen? - Goed. Bedankt.
Ma. Oma. Kijk.
Daar is het. Ik wist niet dat zoiets bestond.
- Moet je zien. - Kijk daar, John.
Zo mooi en groen, Winfield.
- Zijn dat sinaasappelbomen? - Volgens mij wel.
Ze zien er rijp uit, wat het ook is.
Moet je die hooibergen zien. Daar kunnen we leuk spelen.
Mooi, hè? Prachtig mooi.
Waar is ma? Dit moet ze zien. Kom eens hier.
Kom hier.
- Ben je ziek? - Zijn we er?
Kijk.
God zij dank.
En we zijn er nog bijna allemaal.
Heb je niet geslapen?
- Gaat het slecht met oma? - Ze is dood.
Wanneer?
- Voor ze ons gisteravond aanhielden. - Daarom wilde je niet dat ze keken.
Ik was bang dat ze ons niet zouden doorlaten.
Ik heb het oma verteld.
Terwijl ze stierf, zei ik dat de familie door de woestijn moest.
Ik zei dat we het risico niet konden nemen om te worden tegengehouden.
Nu is het goed.
Ze kan begraven worden op een groene plek, tussen bomen en bloemen.
Ze zal haar hoofd te ruste leggen in Californië.
Hoe ver willen jullie die truck nog duwen?
Tot hier. De tank is leeg.
Waar kunnen we het beste werk vinden? Maakt niet uit wat.
Van die dingen heb ik er al zo vreselijk veel gezien.
- Is er geen werk? - Hier niet meer.
Een maand geleden was er wat plukwerk, maar nu alleen in het zuiden.
- Waar in Oklohoma komen jullie vandaan? - Sallisaw.
Ik ben twee jaar terug uit Cherokee County gekomen.